ทำให้ใจช้านเหน็บหนาว เงียบเหงา วันเวลาเก่าๆที่ช้านเคยมีเธอ

           ผ่านไปหนึ่งปีแล้ว เน๊อะ และก็เป็นหนึ่งปีที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน   คิดถึงพวกแกมากมากเลยนะ ไม่รู้จะเขียนว่างัยอะ แค่อยากบอกว่า อยู่หอสนุกที่สุด เราว่ามัธยมเป็นช่วงที่มีความสุขที่สุดแล้วล่ะ เราได้ทำอะไรหลายอย่างด้วยกัน ทั้งตื่นมาออกกำลังกายแบบผีดิบถูกปลุก กินข้าวโต๊ะเดียวกัน ล้างจานด้วยกัน ทำเวรขัดห้องน้ำด้วยกันแล้วก็ด่าๆกันไป  สวดมนต์ทำวัตรก่อนนอนแบบยาวสุดๆ ทูกวัน.. ส่งถุงผ้าและกินนมถุงๆ นั่งฟัง ผอ.เทศน์ เช็คจำนวน ห้ามใช้เครื่องใช้ไฟฟ้า โทรศัพท์มือถือ ห้ามซอยผม นั้นคือสิ่งที่เราต้องทำ แต่สิ่งที่เราทำกันจริงๆก็คือ...โดดออกกำลังกาย หนีสวดมนต์ไปแอบใน...ไปเช็คจำนวนไม่ทันโดนเดินขาสั้น ตื่นสาย แต่งตัวไม่ทัน เพราะหนีบผมกันตอนเช้า เป็นช่างทำผมให้กันและกัน ต่อไฟใช้เองทั้งๆที่เค้าตัดไฟไปแล้ว แต่เราก็ยังสามารถ ชาร์ตโทรศัพท์ แล้วพอจานอุ๊มาตรวจบ้านก็ดึงปลั๊กออก เอาไปแอบ เช็คจำนวนไปแต่งตัวไป กินข้าวตอนเพลงมาร์ชขึ้น ก็ไปเข้าแถวไม่ทัน โดนตี เป็นแชมป์บ้านสกปรก ทำเนียนเอาจานวางเป็นกองแล้วไม่ล้าง วิ่งหนีซะ แล้วก็เล่นบ้าบอกันสารพัด และที่ลืมไม่ได้คือ ภารกิจเสี่ยงตายทุกคืนของเด็กหอ คงจะรู้กันดี  แม้ว่าอาจานจะจับได้โดนบ่น-ด่า-ตี-สารพัดไปกี่ตลบเราก็ไม่เคยล้มเลิกกัน จึงทำให้เกิดความสามัคคีระหว่างเรา..เหมือนจะภูมิใจ แต่พวกเรานี่ก็เก่งนะ โดนจับได้ไม่กี่รอบเอง เนียนๆ แต่เรื่องนี้พวกเราจะบอกใครไม่ได้จริงๆเพราะมันจะเสีย ก็น่าตาเรียบร้อยๆอย่างนี้ไม่น่าเชื่อว่าจะทำเรื่องแบบนี้ได้ ขำขำ..เรื่องราวก็อีกมากมาย แต่เรากลับไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องที่แย่เลยอะ กลับรู้สึกว่าได้ใช่ชีวิตแบบคุ้มค่าดี คิดถึงรอยยิ้มของพวกแกทุกๆคนนะ แล้วก็อยากให้แกรู้ว่าไม่มีวันไหนที่ช้านไม่คิดถึงแกเลย จริงๆ....เพื่อนรัก

  >>FOREVER<<